Update Numero Uno

Bueno gente… waar moet ik beginnen? Om het hele verhaal een beetje leesbaar te houden, maar bij het begin… Afscheid Schiphol was zoals gewoonlijk niet leuk, maar ik vond het wel helemaal fantastisch dat er überhaupt zo’n afscheidscomité was komen opdraven! Vlucht naar Washington okay, lekker twee stoelen voor mezelf en nog een enorm romantisch intermezzo doordat twee vrienden hun vriendinnen ten huwelijk vroegen met de woorden die ik nooit ga vergeten en waar ze vast heel lang over na gedacht hadden: ‘Lieverd, je weet dat we naar Las Vegas gaan, en daar gaan we vooral veel gokken, maar wat ik je nu ga vragen is voor mijn geen gok, maar iets wat ik zeker weet: Wil je met me trouwen?’ Geweldig allemaal, het antwoord was natuurlijk ja, hele Amerikaanse stewardessen-leger op zn Amerikaans reageren: ooh, this is soooo wonderfull, ooh, I think I’ll start to cry… Naja, verder ging de vlucht van Washington naar Los Angeles ook goed en ook vanuit Los Angeles ben ik veilig in Guatemala City aangekomen. Daar meteen met een taxi naar Antigua gegaan, omdat Guatemala City zelf niet echt veilig schijnt te zijn voor toeristen.

Antigua is echt een heel schattig en mooi stadje, snap wel waarom het op de UNESCO-lijst staat! Eerste dag met twee Nederlandse meiden (Liesbeth en Carolien) afgesproken die daar wonen en werken en van hun een aantal tips gekregen over Antigua en omstreken. Had een tripje geboekt om een vulkaan te beklimmen en verder die dag een beetje rondgestruind. Heb op aanraden van Carolien en Liesbeth een mobieltje gekocht, mijn nummer is: 502 585 70446. Ik kon echt om 7 uur ’s avonds mn ogen niet meer open houden vanwege de jetlag, dus weinig spannende avonturen. Volgende dag ook veel bekeken en een wandeltocht gemaakt naar een kruis vanaf waar je over de stad uit kon kijken. Wel onder leiding van de toeristenpolitie voor de veiligheid.

Die avond naar de film gegaan ‘La Hija del Puma’ (dochter van een puma), echt een super indrukwekkende film over de burgeroorlog in Guatemala. Daarna zou ik Carolien meeten Riki’s bar, maar ik was veel te vroeg, dus ik maar als een Remy die bar ingegaan en mij opgedrongen aan twee Australische gasten haha. Echt super met die gasten gelachen en daarna kwam Carolien ook samen met Edwin (ook een Nederlander, van 2 meter 7, kan je je voorstellen hoe die overal bovenuit steekt haha). Nou, feest compleet, echt super gezellig. Daarna nog naar een discotheek maar die ging helaas al om 1 uur dicht. Dag daarna vooral gerelaxed en weer veel rondgelopen. Ik vond Antigua echt bij uitstek een stad om in rond te hangen, lekker in het park een boekje te lezen, mooie gebouwen te bezoeken enzo, geweldig.

Maandagochtend om 5 uur mn bed uit omdat ik de vulkaan Pacaya zou gaan beklimmen. Dus wij met zn allen in een super brakke bus die met een enorme vaart zn weg zocht naar het begin van de vulkaan. Was blij dat ik vanaf daar zelf mocht lopen, ondanks dat het 2 uur steil om hoog was haha. Pacaya is nog een actieve vulkaan en ik kan haast niet omschrijven hoe geweldig het was om daar boven op te staan. Het had iets magisch en tegelijk iets angstig, ik vond het in ieder geval echt een geweldige ervaring! Tijdens het lopen weer veel contacten opgedaan en ’s avonds met de hele groep afgesproken om te gaan eten. Wederom een zeer geslaagde avond!

Toen moest ik toch eens door naar Xela (of Quetzaltenango voor intimi). Dus vervoer geregeld en ik kwam daar rond een uurtje of drie ’s middags aan. Gelukkig was Hans er (nee, even voor de duidelijkheid, dit is géén Nederlander) en die kon mij binnenlaten in mn huis. Hm, nou, tja, wat zal ik er van maken. Laat ik het zo zeggen dat het allemaal een beetje tegenviel. Het huis zelf was op zich prima, maar mijn kamertje had maar een klein raampje die uitkwam op de gang, dus geen daglicht… Ik kon mezelf hier niet echt een jaar lang voorstellen. Anyway, even de stad in gegaan en ook dat was wel even schakelen in vergelijk met Antigua. Xela is veel groter en drukker en tja, Guatemalteekser, dus dat was wel even wennen.

Heb me zelf bij de plaatselijke bevolking trouwens al weer onsterfelijk belachelijk gemaakt door dat ik in de grote overdekte markt een beetje aan het rondstruinen was en hier en daar vroeg wat voor een vruchten enzo het waren. Tot ik op een gegeven moment een zak met allemaal gekleurde soort graantjes zag liggen, dus ik dacht: joh, lekker voor door de yoghurt. Dus ik vragen wat het was, bleek het canarie-voer te zijn . Jaja, Inge la Gringa is op volle toeren! Verder nog wat boodschapjes gedaan en ’s avonds op mn gemakkie voor mn andere huisgenootjes gekookt, maar was eigenlijk bekaf, dus lekker vroeg gaan slapen. Toen ik 12 uur later pas weer wakker werd begreep ik dat ik die slaap wel nodig had. Vanochtend lekker op het balkon aan het Parque Central gegeten en een beetje gewend aan de stad. Helaas hebben we drie dagen geen water in mn huis, dus ik wilde even lekker gaan zwemmen, maar het zwembad was helaas alleen op maandag-, dinsdag- en vrijdagochtend open voor vrijzwemmen, dus dat ging helaas niet door.

Heb voor morgen een tripje geboekt naar het Meer van Atitlán wat heel erg mooi schijnt te zijn. Ik denk dat ik daar nog een paar daagjes blijf. Zondag heb ik met Marcel en Judith afgesproken in hun huis en maandag gaat het echte werk voor de stichting beginnen!