Update Numero Tres

Hola a todos!

Ongelofelijk, wat gaat de tijd toch snel. De laatste keer dat ik iedereen op de hoogte stelde van mn belevenissen hier is al weer een hele tijd geleden... Wat heb ik in de tussentijd allemaal gedaan...?

We hebben op 14 februari valentijnsdag gevierd, wat een groot succes was! Klik op de kleine foto hieronder voor een aantal foto´s van dit grote feest!

De laatste vrijdag van de maand februari hebben we uiteraard ´traditiegetrouw´ weer de verjaardagen gevierd van februari, maar deze keer met een speciaal ´tintje´. Omdat het zo dicht tegen carnaval was, hebben we het hele verjaardagsfeest in carnavals-sfeer gevierd, compleet met maskers, polonaise en cascarones. Cascarones zijn lege eierdoppen gevuld met confetti en dichtgemaakt met vliegerpapier die je op het hoofd iemand kapot moet slaan. Echt erg lachen en uiteraard een enorme bende op het schoolplein daarna :-). (klik op de foto hieronder voor beeldmateriaal :-))

Een andere grote verandering was de verhuizing van het oude schooltje naar een lokaal in de nieuwe school. Na een aantal serieuze gesprekken met de schooldirectrice is zij akkoord gegaan met het feit dat Caras Alegres vanaf begin maart zijn activiteiten op de school zelf aanbiedt. Hier zaten voor iedereen vele voordelen aan. Ten eerste is het terrein van de school veel veiliger en veelzijdiger omdat er bijvoorbeeld een voetbaldveld en een glijbaan zijn. Ten tweede is de wederzijdse communicatie tussen de school en Caras Alegres hierdoor veel makkelijker omdat iedereen elkaar veel vaker ziet. Ten derde betalen we op de school geen huur en kunnen we de huur van het oude local gebruiken om de sociale werker deels mee te betalen. En ten slotte komen er meer kinderen doordat ze bijvoorbeeld eerst computerles hebben (aangeboden door school) en daarna bij ons aanschuiven. Kortom, wij zijn helemaal gelukkig met deze verhuizing.
Nu is het natuurlijk alleen nog wachten tot ons eigen lokaal straks klaar is. Het nieuwbouwproject is vooral nog ´achter de schermen´ actief. Er worden volop tekeningen gemaakt, met architecten overlegd en sponsors gezocht.

Een ander project dat we in de afgelopen maand opgestart hebben is een alfabetiseringscursus voor de moeders van de wijk in samenwerking met de school en ConAlfa. ConAlfa is een overheidsinstelling die gratis materiaal en leraren ter beschikking stelt aan groepen vrouwen die willen leren lezen en schrijven. Wij hebben samen met de school 20 vrouwen bij elkaar gekregen die zeer geïnteresseerd waren in deze cursus en ConAlfa heeft verder voor materiaal en een leraar gezorgd, echt geweldig he!

Verder zijn we in maart druk bezig geweest met het tandenpoets & handenwas-project op school. Twee ochtenden in de week hebben we steeds met een klein groepje kinderen spelenderwijs geleerd over het waarom, wanneer en hoe van het handen wassen en tandenpoetsen. Ik vond het ontzettend leuk om te doen en de kinderen waren ook heel erg enthousiast. Het was soms wel verbazingwekkend om te zien hoe slecht het met sommige gebitjes er voor stond... Maar hopen dat ze met hun nieuwe tandenborsteltjes uitvoeren wat we ze geleerd hebben! (klik hieronder voor een aantal fotos!)

Uiteraard mocht de maand Maart niet zo maar voorbij gaan zonder nieuwe vulkaan beklommen te hebben. Dus wij een weekend geprikt, gids geregeld en ´s nachts om 1 uur vertrokken om een vulkaan te beklimmen die vanuit Xela heel goed te zien is, de Santa Maria (één van de zwaarste...). Omdat alle andere Caras Alegres-meiden niet durfden was ik opgescheept met een team van 4 gasten... Dus dat was aardig doorpezen en op een gegeven moment was de gids de weg kwijt, omdat die weggespoeld was door de modderstromen veroorzaakt door de Stan-orkaan (en de gids was daarna niet meer naar boven geweest). Dus we moesten een stuk over een super steile gevaarlijke modderstroom klimmen, maar uiteindelijk was het wederom: GUHWELDUHG!! We waren om kwart over 5 ´s ochtends boven, precies op tijd om uitgerust van de schitterende zonsopgang te genieten! En daarna uiteraard weer helemaal naar beneden, ja, echt, eerlijk, erg zwaar, maar zo 100% de moeite waard (...ik overdrijf niet, zie fotos!).

Het is nu heel gezellig op het project omdat we een grote groep vrijwilligers hebben. Daardoor kunnen we vaak wat extra activiteiten met de kinderen doen en ook met het groepje vrijwilligers zelf zijn we leuke uitstapjes gaan maken. Zo zijn we een zondagje naar Chichicastenango gegaan (chichi voor locals), wat eigenlijk alleen maar een enorme markt is met héééél veel souvenirs en afgelopen weekend zijn we naar Panajachel gegaan, een soort Salou-achtig vakantie-dorpje: heeeeerlijk!

Heb ondertussen de meeste schade van de inbraak van vorige maand wel weer hersteld. Heb mijn paspoort opnieuw aangevraagd in de hoofdstad (jaja, Inga heeft op de Pan-Americana gereden in een Toyota 4WD-pick-up, bergjes, bochtjes, grote vrachtwagens inhalen: SPANNEND en GAAF!!!), muziek is geïmporteerd (gracias Miekos!!) en nieuwe jas is vulkaan-wind-dicht gebleken!

Aankomende tijd wordt het mijn beurt om het project te gaan draaien, want Marcel en Judith gaan richting Nederland om hun baby´tje te krijgen. Vind het wel spannend, maar heb er ten eerste heel erg veel zin en ten tweede heel erg veel vertrouwen in dat het helemaal goed gaat komen!

View, tot zover weer een update over mijn vida hierzo. Ik ben ook erg benieuwd hoe het met iedereen in Nederland gaat, dus please, keep me updated :-)!

Un beso grande!

Inge

p.s. Het adres om veilig pakketjes naar toe te sturen (brieven/kaarten komen helaas niet aan, het moet een pakketje of minstens een dikke envelop zijn... welkom in Guatemala...)
Casa Internacional
Inge Loman
3a Calla 10-24 Zona 1
Quetzaltenango
Guatemala

Update Numero Dos

Hallo lieve allemaal,

Ten eerste allemaal: Feliz dia del cariño!!! Hier wordt de hele stad echt overspoeld met de zoetste hartjes/beertjes/snoepjes, dus het valt hier niet te missen. Vanmiddag gaan we met de school waarmee Caras Alegres samenwerkt Valentijnsdag met de kinderen vieren, dus dat wordt leuk!

Maar goed, na bijna de hele update numero dos getypt te hebben moet ik helaas het hele verhaal weer opnieuw typen. Deze keer niet omdat ik (als computerwonder) het hele verhaal kwijt geraakt ben, maar omdat mn hele laptop weg is waar ik het verhaal op geschreven had. Er is namelijk zondagochtend heel vroeg ingebroken in ons huis. Ik was dat weekend naar het meer, dus de enige kamer die op slot zat (wat je heel duidelijk aan de buitenkant kan zien) was die van mij. De rest van mn huisgenootjes waren gewoon thuis, maar niemand heeft iets gehoord of gezien. Iemand heeft het raampje van de voordeur ingeslagen, daardooor de voordeur open gemaakt en toen mijn slot van mn kamer opengebroken en mn laptop, mn mp3-speler, mn creditcard, mn paspoort, mn rijbewijs, mn jas (ja, die gave van The Mountain Institute pues!), mn webcam en mn koptelefoon + microfoon meegenomen... Mijn huisgenootjes kwamen daar achter toen ze allemaal met hun katerige hoofd zondagmiddag hun bed uit kwamen en hebben mij toen gelukkig meteen gebeld. Ik ben toen van het meer meteen naar huis gekomen, de schade opgenomen en aangifte gedaan bij de politie. Het enge was dat ze de huissleutels meegenomen hebben, omdat die aan Hans zijn slot hingen, aan de buitenkant, dus ik durfde zondagnacht niet thuis te slapen. Gelukkig mocht ik bij Toon en Monia (een belgisch stelletje die werken voor de stichting) logeren. Gisteren hebben ze gelukkig het slot van de voordeur vervangen en heb ik ook mijn eigen deur weer zwaar vergrendeld. Nu komt het hele gedoe met de verzekering en het vernieuwen van de gestolen spullen. Ik kan dus niet meer vanuit mn kamer met de hele wereld communiceren, dus antwoorden op mailtjes zullen iets langer op zich laten wachten!

Hm, eens zien, de laatste keer dat ik mailde stond ik geloof ik op het punt om naar het meer te gaan... Ja, ik was toen net in Xela aangekomen en had nog een weekendje vrij voordat ik moest beginnen met Caras Alegres, dus even een weekendje chillen aan het meer... dacht ik toen nog... Want na daar 1 dagje gezeten te hebben had een Nederlandse jongen mij met veel gegronde argumenten overgehaald om de hoogste vulkaan van midden-amerika te gaan beklimmen (de Tajamulco)... Dus hele relaxede plan overhoop en ons voorbereid op een heftig weekend! Vrijdagavond kregen we te horen dat we buiten onze eigen slaapspullen ook nog 4,5 liter water en een pakketje kookspullen mee moesten nemen... Slik... dat hadden ze er van te voren effies niet bij verteld! Dus volledig bepakt aan de klim begonnen. Ondanks dat het wel zwaar was en 's nachts ontzettend koud was het het mooiste dat ik ooit meegemaakt had. Eerst zaterdagavond een zonsondergang vanaf een top iets lager dan de Tajamulco, echt in 1 woord betoverend! En daarna zondagochtend om 5 uur mn bed uit, in het donker omhoog klimmen en vanaf 'the top of the world' een zo mogelijk nog betoverende zonsopkomst gezien!! Guhwelduhg! Klik op de foto hieronder voor visuele ondersteuning van dit verhaal!

De week daarna aan de slag met de stichting! Het was wel wennen in het begin, zoveel kinderen die allemaal een stukje van jouw aandacht willen, maar het geeft gelijkertijd zo'n geweldig gevoel dat je iets voor die kinderen kan betekenen!!! Het is nu nog een beetje rommelig allemaal, maar we willen er naar toe om wat gestructureerder activiteiten aan te gaan bieden zowel creatief, educatief als sportief. Maar goed, dat moet natuurlijk wel in samenwerking met de school Edelac waar Caras Alegres mee samenwerkt en dat kost altijd een beetje tijd natuurlijk!

Die week ook mn kamertje een beetje veraangenaamd met een nieuw dekbed en het aansluiten van internet. Dat was echt geweldig, want ik kon met mn laptoppie veel werk voor de stichting doen en ook lekker contact houden met de rest van de wereld. Maar goed, dat is nu dus ffies voorbij... We hebben trouwens ook ruim een week zonder water gezeten. En dat was blijkbaar zo speciaal dat ze kwamen filmen van een plaatselijke nieuwszender en toen zagen we 's avonds onze vuile borden (we gaven de prioriteit qua het gebruik van onze water-reserve aan het doorspoelen van de wc...) terug op de plaatselijke televisie, erg grappig. Gelukkig is het water weer terug, maar nu is gisterenavond onze electriciteit uitgevallen na een enorme kortsluiting (met vuurwerk en al), dus nu maar weer afwachten tot wanneer dat her-aangesloten wordt hihi, welkom in Guatemala!

Nou, door al het gedoe is mn site dus nog helemaal niet bijgewerkt en dat kan ook nog wel een tijdje gaan duren zonder computer... Maar goed, ik heb aanstaand weekend weer wat meer tijd, dus wie weet kan ik ergens een internetcafeetje vinden waar ik dat kan doen!

Tot zover weer deze tweede update! Hele dikke zoenen, un abrazo fuerte!

Inga la gringa