Hallo allemaal!

Hallo lieve lieve allemaal,

Zo jemig en dan zijn er al weer bijna vier maanden voorbij! Het spijt me dat ik zo’n ontzettend slechte updater geweest ben terwijl ik gelukkig zelf wel van alle nieuwtjes uit Nederland op de hoogte gehouden wordt!

Vanmiddag even lekker een aantal verplichtingen afgezegd om op mn gemakkie verslag te kunnen doen van de gebeurtenissen van de afgelopen vier maanden. Het is natuurlijk bedoeld om iedereen thuis op de hoogte te stellen van alles, maar merk dat ik zelf ook wel behoefte heb om even stil te staan bij alles!

Het is op dit moment echt even een gekkenhuis. De periode dat de teams met Amerikaanse doktoren binnenkomen is begonnen en dat is eigenlijk mijn voornaamste taak: de bezoeken voorbereiden en de teams zelf begeleiden. MAAR er spelen nog veel meer andere dingen in de kliniek waar Phil eigenlijk voor verantwoordelijk is, maar hij is vaak weg en lijkt zich daar ook niet mee te willen bemoeien (conflicten binnen de Guatemalteekse werknemers, het slecht functioneren van de tandarts, het maken van arbeidscontracten, het houden van vergaderingen om de interne communicatie te verbeteren etc. etc.). Officieel ben ik daar niet voor verantwoordelijk, maar ik zit er wel middenin en zie dus elke dag de gevolgen van het ontbreken van de leiding-en richtinggeving van hem. Kortom: veel te veel te doen!
Ik vind het ontzettend moeilijk om daarin te bepalen wat belangrijk is. Bovendien moet ik voor de problemen cultureel-verantwoorde oplossingen vinden. Daarbij merk ik dat de Nederlandse manier hier gewoon (uiteraard) niet altijd werkt of zelfs helemaal de plank kan misslaan. Daardoor wordt ik erg geconfronteerd met mijn eigen 'ik' waar ik ontzettend veel van leer: dus in die zin is het geweldig!

Ik heb hieronder wat foto’s toegevoegd van de in chronologische volgorde gebeurtenissen van afgelopen maanden:





In Februari zijn we met het hele Guatemalteekse team naar Panajachel gegaan om daar een teambuildingsweekend te houden. Het doel van deze meeting was om ieders verantwoordelijkheden weer duidelijk te maken en weer wat meer teamgevoel te kweken. Rudy, onze psycholoog heeft daarbij meegeholpen. Al met al een hele interessante meeting, maar ik weet nu (drie maanden later) niet echt of deze meeting direct effect heeft gehad?














Toen kwam in Maart het eerste operatie team aan. We vervoeren de meeste teams in speciaal gepimpte chickenbussen (zie foto). We doen de operaties altijd in onze kliniek in Camanchaj omdat we daar de faciliteiten ervoor hebben. Deze kliniek ligt vlakbij Chichicastenango een plaatsje dat heel erg beroemd is om zn markt. Als we in Chichi verblijven, slapen we altijd in het hotel Santo Tomas. Een heerlijk luxe hotel met vooral een onwijs lekkere douche! Dit team had twee chirurgen bij zich en een tandarts en een huisarts. Een deel van het team hield zich bezig met de operaties en een deel met tandarts- en huisartsbezoeken. We zijn twee dagen naar een schooltje gegaan in Santa Cruz del Quiche om daar tanden te trekken en basis gezondheidszorg te geven: erg leuk!














Toen dit team weer terug naar huis was, was het Pasen oftewel Semana Santa. Dit is in heel Midden- en Zuid-Amerika een groot feest en iedereen heeft vrij. Dus maar lekker van de gelegenheid gebruik gemaakt en met een stel een roadtrip gemaakt.
Uiteindelijk kwamen we uit een bij een resort dat ‘Denny’s Beach’ heette in Lago Izabal en ondanks dat het originele plan was om heel Guatemala door te crossen, vonden we het eigenlijk wel best en zijn we lekker vier nachten blijven camperen bij Denny.
Op deze foto is het mannelijke deel van de groep te zien: jaja, aan het slapen :-)!















Hieronder iedereen wakker:

Op de achterste rij: Ramiro, Ikke, Juan en Juan Mario en op de voorste rij: David en Carla (zus van Judith van Caras Alegres)

Heerlijk lekker een paar daagjes aangemodderd: koken op een campinggasstelletje, lekker in t zonnetje zitten, zwemmen en cubaatjes drinken… ach het leven is zwaar!












Maar goed, daarvan teruggekomen weer verder met de voorbereidingen van het volgende team. Dit keer geen operaties, maar een deel constructie en een deel tandarts werk. We gingen met het tandarts team echt flink de outback in.


Zoals op de foto te zien is kon de bus maar net het dorpje bereiken. Hieronder is onze ‘kliniek’ te zien: jep, gewoon een dak van golfplaten, geen electriciteit of stromend water.















Dus het tandartsbehandelprogramma werd teruggebracht tot: tanden trekken! En dan is het leuke van mijn werk om een wachtkamer te maken, een tandartsruimte, een apotheek etc. etc.

Aanstaande vrijdag komt er weer een operatie team aan. Deze keer uit Canada!

Un besote para todos!

Inge